Kamiyama Takashi 004 : เรื่องธรรมดา ๆ ตามประสาไดอารี่ครับ

 

4 Jan 2008

 

 


สวัสดีครับทุกท่าน ผมคามิยามะครับ

เมื่อช่วงปีใหม่ที่ผ่านมาผมนึกขึ้นได้จึงไปคุยกับฮายาชิดะคุงว่าฮายาชิดะคุงน่าจะมาอัพไดอารี่บ้าง เพราะยังไงเขาก็เป็นคนเสนอไอเดียว่าจะตั้งไดอารี่นี้ขึ้นมาน่ะครับ ฮายาชิดะคุงนิ่งไปแปบนึงก่อนจะบอกว่า "ฉันก็ว่าจะเขียนอยู่หรอกนะ แต่พอเขียนไปได้สองบรรทัดก็เบื่อขึ้นมาซะแล้วสิ ฉันว่าจะเลิกแล้วล่ะ เอาเป็นว่านายเขียน ๆ ไปก็แล้วกันนะ"

...

...ผมตั้งใจจะปล่อยเบลอไอ้งั่งพรรค์นี้ไปแล้วล่ะครับ (/หน้าเครียด) นายเป็นคนต้นคิดแท้ ๆ เลยนะเนี่ย

"อ๊ะ ว่าแต่วันก่อนก็เห็นเฟรดดี้นั่งเขียนไดอารี่อยู่นี่นา"

...ผมไม่ได้อยากรู้เรื่องนั้นครับฮายาชิดะคุง ผมสงสัยในสถานภาพทางระดับสติปัญญาของคุณมากกว่า ไดอารี่ที่แค่เล่าเรื่องชีวิตประจำวันของตัวเองน่ะยังเขียนออกมาไม่ได้เลยเหรอครับ...

ช่างหัวมารดามันเถอะครับ! จะว่าไปแล้วอาจจะเห็นไดอารี่ของผมบ่อยสักนิด ก็เพราะผมเป็นคนคุมที่นี่ ถ้าไม่มาอัพเดทเลยก็กระไรอยู่สินะครับ แต่ก็ยังดีนะครับที่นอกจากผมแล้วก็ยังมีคนมาอัพอยู่บ้าง เช่นหม่ามี้ของมาเอดะคุง...

(/หันไปมองเมก้าซาวะที่กำลังหมุนมือสว่าน)

...เอาเป็นว่า อย่างน้อยผมก็ยังดีใจนะครับ ที่มีคน...มาเขียนเป็นเพื่อน

 

จะว่าไปแล้วช่วงนี้ผมก็เพิ่งรู้ตัวครับ ว่าที่เขียน ๆ ไปทั้งหมดน่ะมันเป็นเรื่องไม่ค่อยธรรมดาทั้งนั้นเลย ทั้งที่พื้นฐานของไดอารี่คือการจดบันทึกเหตุการณ์ประจำวันธรรมดา ๆ ไม่ใช่หรือครับ ดังนั้นผมก็เลยคิดว่าเราควรจะใช้วิธีสูงสุดคืนสู่สามัญ... ผมจะบันทึกเรื่องธรรมดา ๆ ลงไปบ้างนะครับ

ช่วงนี้อากาศก็ยังคงเหน็บหนาวไปตามฤดู ช่วงคริสตมาสถึงปลายปีมีหิมะตกด้วย ในวันหยุดผมนึกสนุกจึงออกไปปั้นตุ๊กตาหิมะเล่นคนเดียวครับ

ตอนแรกก็ลองปั้นตัวเล็ก ๆ ก่อน แล้วก็มาปั้นขนาดเกือบเท่าตัวผมเลยล่ะครับ สนุกดีแต่ก็หนาวไปหมดทั้งตัว แต่ยังไม่ทันได้เริ่มตกแต่งก็มีเด็กคนหนึ่งขี่จักรยานมาชนตุ๊กตาหิมะของผมซะแตกกระจายเลยล่ะครับ

ผมก็ไม่ได้ต่อว่าอะไรหรอกนะ แหม ก็เราเป็นผู้ใหญ่กว่า เด็ก ๆ ทำผิดแค่นี้เอง ผมไม่นึกติดใจอะไรหรอกครับ ก็เลยเริ่มปั้นใหม่อีกครั้งกลางบรรยากาศหนาว ๆ ช่วงปลายปี

แต่เด็กคนเดิมก็ขี่รถพุ่งเข้าใส่ตุ๊กตาหิมะของผมอีกแล้วล่ะครับ!

แล้วยังหันมาหัวเราะเยาะก่อนจะขี่หนีไปอีก อา...แบบนี้มันจงใจแกล้งกันนี่นา แต่ไม่ต้องห่วงหรอกครับ ผมใช้ความขันติสยบความขันแตกได้เรียบร้อยในสามวิยิ่งกว่าบะหมี่สำเร็จรูปเสียอีก

เด็ก ๆ ก็อย่างนี้แหละครับ ชอบทำอะไรพิเรณ ๆ ยังไงวัยเด็กก็เป็นวัยที่ซื่อบริสุทธิ์นะครับ ดังนั้นผมเลยไม่คิดโกรธแล้วก็ตั้งใจจะปั้นใหม่อีกรอบครับ คนเราทำอะไรก็ต้องทำให้ถึงที่สุดสินะ

มาคิด ๆ ดูแล้วการที่ผมเล่าเรื่องธรรมดา ๆ แบบนี้ คุณผู้อ่านอาจจะเบื่อสินะครับ ต้องขอโทษด้วยจริง ๆ นะครับ...

ในตอนนั้นผมมานั่งคิดว่า ถ้าเราแก้ปัญหาที่เด็กไม่ได้ เราก็ควรจะเริ่มจากตัวเราเอง ดังนั้นผมก็เลยคิดว่าเราควรจะสร้างความแข็งแกร่งให้กับตุ๊กตาหิมะของเราดีกว่าไปต่อว่าเด็กคนนั้นน่ะครับ

ผมก็เลยไปซื้อปูนปลาสเตอร์มาปั้นแบบลองผิดลองถูก แล้วก็ใส่โครงเหล็กไว้ข้างในด้วย ยุ่งยากไปบ้างแต่ก็ออกมาด้วยดีครับ! น่าดีใจจริง ๆ พอตกแต่งหน้าแล้วก็น่ารักดีทีเดียว ผมยังเอาหิมะขึ้นมาโปะ ๆ ให้มีผิวสัมผัสเหมือนตุ๊กตาหิมะของจริง แหม...การได้ทำอะไรสำเร็จซักอย่างมันก็เป็นความภูมิใจของเรานะครับ...

วันต่อมา ผมก็ตื่นแต่เช้าเพื่อเตรียมไปโรงเรียนอย่างร่าเริงแจ่มใสวัยอลวนครับ

แต่ไม่รู้ทำไม...ที่หน้าบ้านมีรถพยาบาลออกันอยู่เต็มเลย เกิดอุบัติเหตุขึ้นหรือไงกันนะ? จะว่าไปแล้วก็เป็นเรื่องปกติธรรมดานั่นแหละครับ ทุกวันนี้มีอุบัติเหตุเกิดขึ้นบ่อยจะตาย

พอแต่งตัวเสร็จลงไปข้างล่าง รถพยาบาลไปกันหมดแล้ว แต่อ้าว! ตุ๊กตาหิมะของผมแตกร้าวเละไปหมดเลย อย่างกับโดนอะไรชนงั้นแหละ หืม? มีรอยแดง ๆ ด้วย เลือด? ฮ่ะ ๆ ไม่หรอกครับ ปลายปีที่น่ายินดีแบบนี้จะมีโศกนาฏกรรมเกิดขึ้นได้ยังไงกันล่ะ...

อืม...ที่มันแตก สงสัยว่าเด็กคนนั้นคงแกล้งขี่รถมาชนอีกล่ะมั้งครับ ก็เป็นธรรมดานะครับ เด็ก ๆ มันจะกลับมาแกล้งคนเดิม ๆ ถ้าเขารู้ว่าแกล้งได้ ครั้งหน้าผมต้องสั่งสอนเขาเสียบ้างแล้ว

......(/หันไปมองตุ๊กตาหิมะ ปูนปลาสเตอร์ที่แตกร้าว เหล็กทำโครงที่ยื่นออกมา...)

 

 

อ๊ะ! หรือว่าเด็กคนนั้นขี่รถไปพุ่งชนไอ้นั่นจริง ๆ น่ะเหรอ! (/กุมขมับ สีหน้าช็อกโลกสุด ๆ)

 

 

มาเอดะที่บังเอิญผ่านมา : รู้ตัวช้าไปแล้วเฟ้ย!

 


-----------------------------------------------------------------

 

 

(โด๋ย : ...แกเลวที่สุดจริง ๆ นั่นแหละคามิยามะ...)

ยังเปิดรับแคสอยู่เสมอนะจ๊ะ~ อยากได้ทาเคโนะอุจิจังเลย =w="

 

 

 

 

 

 

edit @ 19 Jan 2008 22:04:02 by Cromartie's Diary

Comment

Comment:

Tweet

หม้ามี้ของมาเอดะ : ......./เก๊กหน้าโหด...
...ถึงจะโกรธเด็กคนนั้น...แต่เล่นระวังหน่อยนะวันหลัง...
....เพื่อนของอากิระ....

ไบรท์ : ม่ายยยย คามิยามะ แกมันเลวที่สุดจริงๆนั่นล่ะ!!! โฮกกก แต่เด็กมันก็โรคจิตช่วยไม่ได้นี่เนอะ *โบกมือช่างมัน*....(ได้ที่ไหนเล่า)
ยังคงฮาไม่เปลี่ยนค่ะ=[]= คิดได้ยังง๊ายยยย

#4 By Cromartie's Diary on 2008-01-10 01:44

มะมะมะมา.....ขะขะขะขอแคส ค่ า า า า า า

ขะขะขะขอเป็นเฟรดดี้กับเมก้าระระระร๊อตต้าดะดะมะม้ายอ่า

ขะขะเขินจังเยยยย.........

แต่ว่าแต่ว่า แบบว่า .... แบบบบบ.....
ขะขะขอฝะฝากตัวด้วยนะคะ.....

( thx นังอัลที่ส่งบล๊อกรั่วๆ เอ่อ...หมายถึงบล๊อกฮาๆน่ะ ขอแคสด้วยคนค้าบ ขอบคุนค้าบผม )Hot!

#3 By fueyZ on 2008-01-07 17:50

คุณพระ....ไดเมก้าซาวะ =[]=( ตูว่าแล๊วววววววว ทำไมชื่อมันคุ้นๆ อ่านอยู่ตั้งนาน คุโรมัย? คุโรมาตัย? มันคือ คุโรมาตี้นี่เอง!!! ) เรื่องนี้รู้จักแต่ไม่ได้อ่านเป็นเรื่องเป็นราวอ่ะค่ะคุณพี่ เห๊อๆๆๆๆๆ

แต่...........ไอ้ชรั่วววววววววว แกหล่อปูนไว้ใช่ม๊ายยยยยยยยยยยยยยยย =[]= ก๊ากกกกกกกกกกก 55555555555555 โอยไม่ไหวแล้วปวดท้อง ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

#2 By KUN on 2008-01-05 19:29

ก้ากกกกกกกกกกกกก
คามิยามะ!! แกมันเลวจริงๆแหละ 555+

พี่โด๋ยเขียนโคดฮา
ไอ้ชีวิตประจำวันธรรมดาๆของหมอนี่ ยังฮาได้ขนาดนี้ จะติดตามต่อไปค่า ก้ากกกๆๆๆ

ปล. อยากแคสเหมือนกันแฮะ เหอๆ แต่ยังคิดม่ายออก
ขอไปนอนเอาตรีนก่ายหน้าผากคิดซักคืนสองคืน -*-

#1 By K@De เห็ดแดง on 2008-01-04 20:53